• Je Stedentrip Praag begint hier
  • Verliefd op Praag neemt je mee
  • Dè blog over Praag
  • Eerlijke tips
  • De liefde spat er vanaf
Home » Blog » Praag, Corona en mijn vader

Praag, Corona en mijn vader

Gepubliceerd op 7 juli 2020 om 10:45

Het lijkt een verslaving.

Misschien moet ik het zo maar gaan noemen. Ik ben verslaafd aan Praag. Hoe vaker ik er kom, hoe vaker ik weer terug wil gaan, wanneer ik thuis ben. Zo werkt dat met een verslaving nietwaar?! Een oncontroleerbare drang om iets te willen.
 
Vandaag, 7-7-2020, heb ik mijn volgende tripje alweer gepland, geregeld en geboekt. De gelukkigen, die deze keer mogen, zijn mijn zus, mijn nichtje met haar vriend. Tickets via Easyjet en twee appartementen via AirBnB.

Overlijden van mijn vader, gevolgd door Corona

Ben net 10 dagen terug van een week Praag in mijn eentje. Dat had ik nodig, omdat ik thuis niet meer te houden was. Begin maart is mijn vader overleden en hebben we gelukkig nog met iedereen mijn vader kunnen begraven. Al snel werd het verdriet van het verlies van mijn vader overgenomen door een ander zombie-gevoel. Corona en alle bijkomende maatregelen zorgden ervoor dat de hele wereld op zijn kop stond en stil leek te staan. Rouwen om mijn vader had plaats gemaakt voor een onbestendig gevoel. Hoe lang gaan de maatregelen duren, wat zijn de consequenties, worden we ziek of gaan we dood? Komen we er ooit nog uit?

Geen EK voetbal, geen Olympische Spelen, geen tripje naar Rome.........

Zelf ben ik niet bang geweest voor mijn gezondheid of dat van mijn direct naasten. Maar na 12 weken van beperkingen, was voor mij de lol in het dagelijkse leven ver te zoeken. Geen voetbal op TV. Dit hoeft voor een normaal persoon geen probleem te zijn, maar wel als je gemiddeld 9 Eredivisie wedstrijden per weekend en 3 Champions League per twee weken kijkt. Niet fluiten, vlaggen bij het voetbal van mijn twee jongens, Tijn en Tigo. Geen EK, geen Roland Garros, Wimbledon, Tour de France, Olympische Spelen........alle sportevenementen die traditioneel in de warme periode van het jaar voorbij schuiven en waar je ongemerkt toch wat uurtjes voor gaat zitten.

Ach ja, iedereen zit in hetzelfde schuitje.......o, geen avondjes bowlen met vrienden, niet uiteten bij de beste pizzatent van Haarlem. O, geen meivakantie naar Rome met Tigo. Ach, iedereen zit in hetzelfde schuitje.

Heel langzaam kroop heel Nederland richting mildere maatregelen en gingen de grenzen naar andere landen open. Dagelijks checkte ik of ik al toe kon geven aan mijn verslaving.........nee, Tsjechië stond nog op oranje. Thuis vonden ze inmiddels dat ik weg moest. " Ga een ander gezin zoeken", zeggen we dan. Ze waren mijn gepiep, humeur meer dan zat. En op een zaterdag in juni......schreeuwde ik uit:" IK MAG".

Thuis overlegd en bam, geboekt voor een week. Alleen, want inmiddels ben ik zelf mijn beste vriend.

Praag retraite

WAT WAS DAT EEN SUPER WEEK

Mondkapje op en gaan.

Eenmaal in Praag, kwam de rust terug.

Op het mooiste plekje van Praag (welke van de 581?) heb ik op de laatste dag van mijn trip mijn oortjes in gedaan en muziek op gezet. Dat bracht me terug naar mijn vader. Na zijn begrafenis heb ik weinig aan hem gedacht, maar nu kwamen de tranen.

Bij het Strahov Klooster riep ik vorig jaar, toen hij nog leefde, tegen mijn zus dat mijn vader dit ook heel erg mooi zou vinden. Toen wist ik al dat het er nooit meer zou komen. Op een bankje kijkend naar dezelfde plek, brak ik. Het komt dus ook nooit meer. Praag heb ik bezocht met school (' 93), met studievrienden ('96, volgend jaar na 25 jaar weer), met mijn moeder ('01), mijn vriendin ('08), met Tigo ('16), het hele gezin ('18), solo ('18), met mijn oudste zus ('19) en binnenkort mijn andere zus ('20). Maar nooit meer met mijn vader.........hij heeft ook nooit geweten dat Praag voor mij is als het geloof voor hem.

Praag is mijn retraite, mijn rust, mijn zen. Pap, ik hou van je en als je op me neerkijkt, weet dan dat ik van je hou en dat ik je alsnog iedere keer meeneem naar Praag!!!

Papa, ik hou steeds meer van jou! Stef Bos, bedankt........

Jeroen Loves Prague / Verliefd op Praag

Rating: 5 sterren
3 stemmen

 »

Reactie plaatsen

Reacties

Hester
3 maanden geleden

Hoewel niet met de meest aantrekkelijke foto, wel het eerste blog, dat ik las in verband met de titel. ... mooi. Een stukje van jezelf, dat ik niet eerder zag.

Tim
3 maanden geleden

Leuk geschreven! En soms loop je tegen een plek op de planeet aan waar je je ook thuis voelt terwijl het niet je geboorteland is. Cees Nooteboom heeft over dat gevoel ook vaak geschreven. Voor mij zijn London, Kopenhagen, Nice en Terschelling thuishavens om tot rust te komen. En Terschelling eigenlijk de favoriet van die 4. Het zal leuk zijn volgend jaar te plannen daar: 25 jaar geleden alweer. Waar blijft de tijd?