• Je Stedentrip Praag begint hier
  • Verliefd op Praag neemt je mee
  • Dè blog over Praag
  • Eerlijke tips
Praag » Blog » De klokkentoren van de Sint Nicolaaskerk

De klokkentoren van de Sint Nicolaaskerk

Gepubliceerd op 17 maart 2022 om 15:01

De Sint Nicolaaskerk (Kostel svatého Mikuláše) op Malostranske namesti is een van de beroemdste iconen van Praag. De barokke kerk met de twee opvallende groene daken siert de skyline van Praag en maakt van iedere foto een juweeltje. Wanneer je Praag vanuit een andere hoek wilt bekijken, beklim dan de klokkentoren en geniet van het spectaculaire uitzicht. De Sint Nicolaaskerk zelf is ook te bezichtigen en je hebt daarvoor een ander kaartje nodig.

De Sint Nicolaaskerk op Malostranske namesti met links de klokkentoren

Terug in de tijd

Oorspronkelijk stond er een gotische parochiekerk uit de 13e eeuw, ook gewijd aan Nicolaas van Myra. Na de Slag bij de Witte Berg verwierven de jezuïeten in 1625 de kerk en de aangrenzende huizen.

De bouw van de nieuwe kerk werd voornamelijk mogelijk gemaakt door een grote gift die in 1654 werd geschonken door Graaf Wenceslas Liebstein van Kolowrat  (1634-1659), die afstand deed van zijn eigendom om toe te treden tot de Sociëteit van Jezus. 

In de tweede helft van de 17e eeuw begonnen de jezuïeten een nieuw gebouwencomplex te bouwen in het midden van het plein volgens het project van Giovanni Domenico Orsi . 

Met de bouw van de kerk werd pas in 1703 begonnen onder leiding van Kryštof en Kilián Ignác Dientzenhofer. De bouw van de klokkentoren werd in 1752 voltooid door Anselmo Lurago, de schoonzoon van Kilian.

De Klokkentoren

De klokkentoren heeft een eigen ingang van buitenaf, tegenover Restaurant U Glaubiců en als je daar toch bij in de buurt bent...een gezellige bierkroeg voor een tussenstop. Je loopt er zo aan voorbij, al is het maar omdat je niet snel geneigd bent om die kant van de straat te lopen.

Boven de ingang hangt het embleem van Mala Strana. Ik loop naar binnen en zie achter het loketje een verveelde student. Het is erg rustig en hij heeft moeite om zich los te maken van zijn telefoon. Dit is voor mij een goed teken, want dat impliceert dat er voor mij weinig mensen naar boven zijn gegaan. Ik koop een kaartje, hij gaat weer verder met instagram of youtube en ik loop de trap op.

De ingang van de klokketoren

Expositie van de woning van de torenwachter

Tot 1891 bewoonde een torenwachter met zijn gezin de smalle toren. Zijn voornaamste taak was om de stad te waarschuwen bij brand of naderende vijanden. Vanuit de toren heb je een 360º  panorama over Praag.

Van het uitzicht vanuit de toren hebben de geheime inlichtingendienst in de socialistische periode nog dankbaar gebruik van gemaakt, maar dat later...

Ik loop door de woning van de torenwachter en krijg een kijkje in de kleine woonkamer, de 'zwarte' keuken en wat door moet gaan als de badkamer. De meubels lijken me reproducties, maar geven een prima beeld van het interieur van de 19e eeuw.

De woonkamer van de torenwachter

De Nicolaas bel

Op de derde verdieping van de toren staat een houten klokkenstoel voor drie klokken, maar er hangt slechts één klok. Zijn naam is Nicolaas (Mikuláš), weegt 350 kg, stamt uit 1576 en werd gegoten door de grootste klokkenmaker van Tsjechië allertijden, Brikcí z Cimperka (1535-1599). De kosten werden gedekt door de gemeente Malá Strana. Dat roept vragen op, die ik na speurwerk op internet (nog) niet kan beantwoorden. De klok is namelijk ruim 200 jaar ouder dan de klokkentoren zelf...

  • Waar heeft de klok daarvoor gehangen?
  • Is de klok wel gemaakt door Brikcí z Cimperka?

Voor zo'n hoge toren van zo'n belangrijke kerk had ik een grotere klok verwacht. Dit is een schattig klokje.

De Nicolaas klok

Inscriptie en afbeelding van Sint Nicolaas

Het observatorium

Helemaal boven gekomen, wachtte mij een verrassing.

Tijdens het socialisme werd in de toren een Observatorium voor de Staatsveiligheid (de StB) gebouwd, van waaruit het mogelijk was om de Joegoslavische en Amerikaanse ambassades en de toegangsweg naar de West-Duitse ambassade te volgen. De laatste waarnemingen vanuit de toren dateren van 1990. Deze inlichtingendienst hield zich bezig met alle activiteiten die werden beschouwd als verzet tegen de Communistische Partij van Tsjecho-Slowakije en de staat.

Ik druk op een rode knop en twee op de wand geprojecteerde mannen starten een gesprek over hun observatie van Amerikanen en Duitsers in de omgeving. Luisterend naar hun conversatie, stel ik me hun doodsaaie werkdag voor en kijk door een van de vier uitkijkgaten. Er zullen weken voorbij zijn gegaan zonder enig teken van "gevaar". Toch voel ik enige jaloezie voor de virtuele mannen opkomen, want het uitzicht vanuit de toren is schitterend. Ik zou hier best een dagje willen observeren, hoe saai dat ook mag zijn.

Uitkijkgaten vanuit het observatorium

Een van de mannen

Uitzicht op het paradijs

De uitkijkgaten van het observatorium zijn voorzien van netten tegen het binnenvliegen van vogels, waardoor foto's niet goed uit de verf komen. En daar was het me mede om te doen. Op de heenweg naar het observatorium zag ik een klein deurtje dat naar het balkon zou moeten leiden, maar het leek gesloten. 

Op de terugweg zie ik aan de overkant van het deurtje in een vage ruimte twee mannen aan een tafeltje zitten. Hun enige taak lijkt het checken van mijn ticket, wat ook gebeurt. Is dit een voorbeeld van verborgen werkeloosheid? Zonder kaartje kom je de toren niet in. Dan zal de verveelde student je een halt toegeroepen. Of zijn het Tsjechische gidsen, die wachten op Tsjechische toeristen? Je kunt namelijk een gratis rondleiding krijgen op vertoon van je kaartje, maar alleen in het Tsjechisch. Dat blijkt  dan ook de enige taal, die zijn beheersen. Op mijn Engelse vraag of dat de deur naar buiten is, krijg ik eigenlijk geen antwoord. Dan maar met gebarentaal en een paar woorden Tsjechisch. Ik wijs naar de deur, en met een vragende blik roep ik vriendelijk "Dvere otevřené?" (Deur open)

We lijken elkaar te begrijpen, wanneer hij "Ano" ("Ja" in het Tsjechisch) roept. Mijn cursus Tsjechisch komt goed van pas. 

Het kleine deurtje oogt als een authentiek 18e-eeuws museumstuk, waar je voorzichtig mee om moet gaan. Het loopt niet meer soepel, voel ik bij het opendoen. Het klemt en schuift met de onderkant over de stenen traptrede. Gelukkig houd ik het stroeve deurtje heel en loop gebukt naar buiten, om te voorkomen dat ik mijn hoofd stoot. Als ik me opricht sta ik oog in oog met het paradijs. Als een blije kip met een lach, die er het komende uur niet meer af gaat, neem ik me voor om de tijd te nemen en te genieten van mijn geliefde stad.

Ondanks dat je erbij had moeten zijn, doe ik een poging om uit te leggen wat er zo mooi is. Je ogen worden verwend door het afwisselende kleurenpalet van de daken en de gevels van de statige gebouwen. De zon die een contrasterend schaduwspel speelt met torens, schoorstenen en voorbijvliegende vogels. De rust die ik ervaar, door het ontbreken van verkeersgeluid. Ok, je hoort af en toe een sirene boven alles uit. Het ongelooflijke vergezicht van enkele kilometers, het zichtbaar stromende water van de Moldau en de wandelaars over de Karelsbrug. Er zijn enkele plekken in Praag waar je van alle kanten zo'n mooi uitzicht hebt.

De een doet aan yoga, de ander ligt lekker te luieren op het strand of gaat een rondje hardlopen. Gewoon in Praag zijn en Praag opsnuiven is mijn manier om op te laden, tot rust te komen en energie te krijgen. 

Helaas komt er aan alles een einde en ik besluit de trap af te dalen en mijn net opgedane ervaring luister bij te zetten door zo een biertje te nuttigen in U Mecenase, mijn lievelingsrestaurant aan de overkant van de Sint Nicolaaskerk. Ik neem nog een paar foto's buiten, klap mijn statief in en loop, nog steeds als een blije kip, naar beneden. Ik bedank de verveelde student, die niet reageert, maar dat maakt me niks uit. Deur uit, rechtsaf, 50 meter lopen en ik bestel een Gambrinus bij Lucie, want inmiddels ken ik ze bij U Mecenase bij naam. En andersom.

Wat smaakt die goed!

Het uitzicht op de Moldau is om van te smullen

Uitzicht op het Schwarzenberg paleis

Uitzicht op de Karelsbrug

Adres

Malostranské náměstí 29, tegenover U Glaubicu.

 

Openingstijden:

Maanden Openingstijden
Januari, februari maart 10.00-18.00
April en mei 10.00-19.00
Juni, juli en augustus 09.00-21.00
September 10.00-19.00
Oktober en november 10.00-18.00
December 10.00-20.00

Elke dag 50% korting op de entreeprijs, het eerste uur na opening.

Bronnen:

stnicholas.cz/o-kostele/historie-kostela/

cs.wikipedia.org/wiki/Kostel_svateho_Mikulase_(Mala_Strana)

prague.eu/cs/detail-akce/9333/custos-turris-strazce-mesta?back=1

 

Verliefd op Praag

Rating: 5 sterren
1 stem

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.